noliCAIKS
|
  |
| Joined: 08 Mar 2010 |
| Total Posts: 917 |
|
|
| 04 Jul 2013 05:29 PM |
I think I found a much more interesting way to do it. The object that is to be destroyed should be denoted by the variable `object'.
_=({string})[#[=[[]=]][string.lower(([=[Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Addo etiam illud, multa iam mihi dare signa puerum et pudoris et ingenii, sed aetatem vides. Duo Reges: constructio interrete. Qua exposita scire cupio quae causa sit, cur Zeno ab hac antiqua constitutione desciverit, quidnam horum ab eo non sit probatum; Igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus. Quod autem ratione actum est, id officium appellamus. Obsequar igitur voluntati tuae dicamque, si potero, rhetorice, sed hac rhetorica philosophorum, non nostra illa forensi, quam necesse est, cum populariter loquatur, esse interdum paulo hebetiorem. Graece ergo praetor Athenis, id quod maluisti, te, cum ad me accedis, saluto: chaere, inquam, Tite! lictores, turma omnis chorusque: chaere, Tite! hinc hostis mi Albucius, hinc inimicus. In quo etsi est magnus, tamen nova pleraque et perpauca de moribus. Si enim idem dicit, quod Hieronymus, qui censet summum bonum esse sine ulla molestia vivere, cur mavult dicere voluptatem quam vacuitatem doloris, ut ille facit, qui quid dicat intellegit? Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto L. Praeclare enim Epicurus his paene verbis: Eadem, inquit, scientia confirmavit animum, ne quod aut sempiternum aut diuturnum timeret malum, quae perspexit in hoc ipso vitae spatio amicitiae praesidium esse firmissimum. Aliam vero vim voluptatis esse, aliam nihil dolendi, nisi valde pertinax fueris, concedas necesse est. Quae cum praeponunt, ut sit aliqua rerum selectio, naturam videntur sequi; Qua exposita scire cupio quae causa sit, cur Zeno ab hac antiqua constitutione desciverit, quidnam horum ab eo non sit probatum; Itaque non ob ea solum incommoda, quae eveniunt inprobis, fugiendam inprobitatem putamus, sed multo etiam magis, quod, cuius in animo versatur, numquam sinit eum respirare, numquam adquiescere. Curium putes loqui, interdum ita laudat, ut quid praeterea sit bonum neget se posse ne suspicari quidem. In omni enim arte vel studio vel quavis scientia vel in ipsa virtute optimum quidque rarissimum est. Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt. Quam similitudinem videmus in bestiis, quae primo, in quo loco natae sunt, ex eo se non commoventi deinde suo quaeque appetitu movetur. Ita, quod certissimum est, pro vera certaque iustitia simulationem nobis iustitiae traditis praecipitisque quodam modo ut nostram stabilem conscientiam contemnamus, aliorum errantem opinionem aucupemur. Quibus rebus vita consentiens virtutibusque respondens recta et honesta et constans et naturae congruens existimari potest. Qui haec didicerunt, quae ille contemnit, sic solent: Duo genera cupiditatum, naturales et inanes, naturalium duo, necessariae et non necessariae. Parvi enim primo ortu sic iacent, tamquam omnino sine animo sint. Attica pubes reliquique Graeci, qui hoc anapaesto citantur, hoc non dolere solum voluptatis nomine appellaret, illud Aristippeum contemneret, aut, si utrumque probaret, ut probat, coniungeret doloris vacuitatem cum voluptate et duobus ultimis uteretur. Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus. Consequatur summas voluptates non modo parvo, sed per me nihilo, si potest; Quod cum ita sit, perspicuum est omnis rectas res atque laudabilis eo referri, ut cum voluptate vivatur. Vos ex his tam dissimilibus rebus non modo nomen unum -nam id facilius paterer-, sed etiam rem unam ex duabus facere conamini, quod fieri nullo modo potest. De quibus etsi a Chrysippo maxime est elaboratum, tamen a Zenone minus multo quam ab antiquis; Nam hunc ipsum sive finem sive extremum sive ultimum definiebas id esse, quo omnia, quae recte fierent, referrentur neque id ipsum usquam referretur. Collige omnia, quae soletis: Praesidium amicorum. Nam bonum ex quo appellatum sit, nescio, praepositum ex eo credo, quod praeponatur aliis. Nam omnia, quae sumenda quaeque legenda aut optanda sunt, inesse debent in summa bonorum, ut is, qui eam adeptus sit, nihil praeterea desideret. Quibus rebus intellegitur nec timiditatem ignaviamque vituperari nec fortitudinem patientiamque laudari suo nomine, sed illas reici, quia dolorem pariant, has optari, quia voluptatem. Elicerem ex te cogeremque, ut responderes, nisi vererer ne Herculem ipsum ea, quae pro salute gentium summo labore gessisset, voluptatis causa gessisse diceres. Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Natura igitur corpus quidem bominis sic et genuit et formavit, ut alia in primo ortu perficeret, alia progrediente aetate fingeret neque sane multum adiumentis externis et adventiciis uteretur. Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse; Ita, quae mutat, ea corrumpit, quae sequitur sunt tota Democriti, atomi, inane, imagines, quae eidola nominant, quorum incursione non solum videamus, sed etiam cogitemus; Eodem modo is enim tibi nemo dabit, quod, expetendum sit, id esse laudabile. Dum enim in una virtute sic omnia esse voluerunt, ut eam rerum selectione expoliarent nec ei quicquam, aut unde oriretur, darent, aut ubi niteretur, virtutem ipsam, quam amplexabantur, sustulerunt. Cum autem progrediens confirmatur animus, agnoscit ille quidem naturae vim, sed ita, ut progredi possit longius, per se sit tantum inchoata. Atque etiam ad iustitiam colendam, ad tuendas amicitias et reliquas caritates quid natura valeat haec una cognitio potest tradere. Iam ille sorites, quo nihil putatis esse vitiosius: quod bonum sit, id esse optabile, quod optabile, id expetendum, quod expetendum, id laudabile, deinde reliqui gradus. Qui et definierunt plurima et definiendi artes reliquerunt, quodque est definitioni adiunctum, ut res in partes dividatur, id et fit ab illis et quem ad modum fieri oporteat traditur; Iam vero animus non esse solum, sed etiam cuiusdam modi debet esse, ut et omnis partis suas habeat incolumis et de virtutibus nulla desit. Hanc initio institutionem confusam habet et incertam, ut tantum modo se tueatur, qualecumque sit, sed nec quid sit nec quid possit nec quid ipsius natura sit intellegit. Quibus natura iure responderit non esse verum aliunde finem beate vivendi, a se principia rei gerendae peti; In homine autem summa omnis animi est et in animo rationis, ex qua virtus est, quae rationis absolutio definitur, quam etiam atque etiam explicandam putant. Is cum arderet podagrae doloribus visitassetque hominem Charmides Epicureus perfamiliaris et tristis exiret, Mane, quaeso, inquit, Charmide noster; Qua exposita scire cupio quae causa sit, cur Zeno ab hac antiqua constitutione desciverit, quidnam horum ab eo non sit probatum; Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Quamvis enim depravatae non sint, pravae tamen esse possunt. Ita enim parvae et exiguae sunt istae accessiones bonorum, ut, quem ad modum stellae in radiis solis, sic istae in virtutum splendore ne cernantur quidem. Saepe ab Aristotele, a Theophrasto mirabiliter est laudata per se ipsa rerum scientia; O magnam vim ingenii causamque iustam, cur nova existeret disciplina! Perge porro. Is enim percontando atque interrogando elicere solebat eorum opiniones, quibuscum disserebat, ut ad ea, quae ii respondissent, si quid videretur, diceret. Itaque non ob ea solum incommoda, quae eveniunt inprobis, fugiendam inprobitatem putamus, sed multo etiam magis, quod, cuius in animo versatur, numquam sinit eum respirare, numquam adquiescere. Non ergo Epicurus ineruditus, sed ii indocti, qui, quae pueros non didicisse turpe est, ea putant usque ad senectutem esse discenda. Sed utrum hortandus es nobis, Luci, inquit, an etiam tua sponte propensus es? Aristoteles, Xenocrates, tota illa familia non dabit, quippe qui valitudinem, vires, divitias, gloriam, multa alia bona esse dicant, laudabilia non dicant. Nunc dicam de voluptate, nihil scilicet novi, ea tamen, quae te ipsum probaturum esse confidam. Qui cum cruciaretur non ferendis doloribus, propagabat tamen vitam aucupio, sagittarum ictu configebat tardus celeres, stans volantis, ut apud Accium est, pennarumque contextu corpori tegumenta faciebat. Parvi enim primo ortu sic iacent, tamquam omnino sine animo sint. Itaque non ob ea solum incommoda, quae eveniunt inprobis, fugiendam inprobitatem putamus, sed multo etiam magis, quod, cuius in animo versatur, numquam sinit eum respirare, numquam adquiescere.]=]):sub(-4.062757e-16+11^(3.943893+7.534011e-7)-1.475200e-9,-1.2314558e-9+1.27^(39.567405+2.89081e-7)-2.62005e-17))]getfenv()[_(#[=[]][[][]]]]]][]][][[[[]]]]][[[[[[]]][]][[[][[]][[][][][[][[]][[[][][]][]]=],#[=[[][[][[[][[[]][]][]][[][[[]=]+71,-1+55*#[=[][]=],-5.45266e-020+(4.615120+5.168413e-7)^(3.017724+3.82607e-7)-1.5205614e-12)][_(#[=[[[][][][][[[]][][[[]][]][]]]][][]][][][][][[][]]][[[]]][]][[][[[[]][]=],#[=[]][[[[][][]]][[[][[][[]][][]][[[[]][[[[[[[]]][[][[[[[[[][][[][[[]]]][]]]][][]]]][[[]]][]]][[[]]][]][]]=],#[=[[][[]]][[[[[][][[[[]][[][]]][[[[]][[[[[][[[[[]][]]]][]]]]][]][[[][]][][[]]]]]]][[]]]][]]][]][][]]][][[[[]][]][]][[[]=],#[=[][[][][[]]]][[][]][[][]]][][[]][][][[][[[][][]]]][][][[]]]][[][[[][]]][[[][[][]][[]][[][[[[][[]][][][[[[[][]]][]]]]]]=],#[=[[][[[[[[[][]][][[][]]]]]]][]]]][[[[][[][]][[[]][]]]][[[]]]]]]]][][][][[]]]][[][[][[[[][]]]][[][][]][]][][[][][]][]]=],#[=[[[[[[][[[[]][][[][[[]][][][[[[][]]]]]]]]]][]]][[]]]][[][[[[]][[][][][[]][[][[[[][[[[[[][[]]]][[[[[[]][[]]][][[]]=],#[=[[[][[[[][]]][[]][[[]][[][][][[]]]]][]][[[][]][]][[][[]][[][[][][][]][][][][]][][[]][[]]][][[[[]][[[][][[[][[][[][[][[[[][]=])](object) |
|
|
| Report Abuse |
|